Rośliny kapustne to rośliny o bardzo silnym systemie korzeniowym i dużej masie zielonej. Wymagają gleb żyznych, próchnicznych, dobrze zatrzymujących wilgoć, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym, prawidłowo nawożonych. Ze względu na panujące warunki glebowe i klimatyczne głównym problemem w uprawie polowej kapusty jest wrażliwość na choroby takie jak kiła kapusty, czerń krzyżowych, mokra zgnilizna oraz skłonność do wybijania w pęd kwiatostanowy ( kapusta pekińska). Optymalne nawożenie wraz dokarmianiem dolistnym wpływa na wyrównanie dorastania główek, zwiększenia plonu, ograniczenie występowania chorób grzybowych jak i korzystnie wpływa na zdolność przechowalniczą główek. Często spotykany jest niedobór boru  objawiający się że młode liście sercowe przyjmują zabarwienie jasnozielone, następnie grubieją, sztywnieją i stają się kruche. Przy ostrym niedoborze kapusta nie zawiązuje główek. W przypadku manganu którego niedobory także możemy spotkać w uprawie kapusty nerwy liści pozostają zielone, a tkanki między nimi stopniowo zmieniają barwę na żółtą. Brak manganu może być także przyczyną nie zawiązywania główek.

Zobacz również:

• Program dokarmiania